Καθαρή Αλισίνη

Η καθαρή αλλισίνη είναι ανοιχτή κίτρινη σκόνη ή υπόλευκη σκόνη, γενικά έχει έντονη οσμή. Το σημείο τήξης είναι 25 βαθμοί, το σημείο βρασμού είναι 248,6, η πυκνότητα είναι 1,148 g/cm3 και ο δείκτης διάθλασης είναι 1,561. Διαλυτό σε αιθανόλη, χλωροφόρμιο ή αιθέρα. Η διαλυτότητα στο νερό είναι 2,5 τοις εκατό (10 βαθμοί), η τιμή του pH του υδατικού διαλύματός του είναι 6,5 και σχηματίζεται ένα ελαιώδες ίζημα όταν ηρεμεί. Είναι αναμίξιμο με αιθανόλη, αιθέρα και βενζόλιο. Είναι ασταθές στα καυτά αλκάλια και σταθερά στα οξέα. Παράγεται με τη μετατροπή της αλλισίνης υπό τη δράση της αλλισίνης. Υπάρχει στους βολβούς του σκόρδου του φυτού κρίνου αλλά και στους βολβούς των κρεμμυδιών και έχει έντονη οσμή σκόρδου και πικάντικη γεύση.

Η καθαρή αλλισίνη έχει ισχυρά αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα και μπορεί να αναστείλει ή να σκοτώσει μια ποικιλία από κόκκους, βάκιλλους, μύκητες, ιούς κ.λπ. διφθερίτιδα, δυσεντερία, Escherichia coli, τύφος, παρατύφος, κοκκύτης, φυματίωση και Vibrio cholera. φονικό αποτέλεσμα. Μπορεί να θεραπεύσει την οξεία βακτηριακή δυσεντερία, τον κοκκύτη, τη βρεφική διάρροια, τη λοβιακή πνευμονία, τη φυματίωση, τη διαπύηση τραύματος, το τράχωμα κ.λπ. Η αντιβακτηριδιακή αρχή της αλισίνης είναι ότι το άτομο οξυγόνου στο μόριο της αλλισίνης συνδυάζεται με την ομάδα σουλφυδρυλίου που είναι απαραίτητη για το μοριακό οξύ βακτηριακή ανάπτυξη και αναπαραγωγή, η οποία αναστέλλει την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή βακτηρίων.

Μπορεί να αναστείλει ή να σκοτώσει μια ποικιλία παθογόνων μυκήτων συμπεριλαμβανομένου του Candida albicans. Σε χαμηλές συγκεντρώσεις, αναστέλλει κυρίως την ανάπτυξη μυκήτων και σε υψηλές συγκεντρώσεις, μπορεί να σκοτώσει εντελώς τους μύκητες. Έχει χρησιμοποιηθεί κλινικά για τη θεραπεία της κρυπτοκοκκικής μηνιγγίτιδας, της μυκητιασικής λοίμωξης των πνευμόνων και του πεπτικού συστήματος, της τοξιναιμίας Candida albicans, της δυσπεψίας που προκαλείται από Candida albicans στα παιδιά, της μυκητιασικής κερατίτιδας, της νεογνικής τσίχλας, της tinea capitis κ.λπ. Ο αντιμυκητιακός μηχανισμός της αλλισίνης είναι: πρωτεΐνη αδρανοποίηση με οξείδωση σουλφυδρυλίου. ανταγωνιστική αναστολή ενώσεων που περιέχουν σουλφυδρύλιο όπως η κυστίνη και η γλουταθίνη. μη ανταγωνιστική αναστολή της δραστηριότητας ορισμένων ενζύμων στους μύκητες.

Μπορεί να σκοτώσει αποτελεσματικά τους ταχυζωίτες του Toxoplasma gondii και έχει προφανή επίδραση στην αντίσταση στη λοίμωξη από Toxoplasma gondii, ειδικά στην υποτροπή της τοξοπλάσμωσης. Το ποσοστό καταστροφής του διαλύματος αλλισίνης στο επιφανειακό αντιγόνο του ιού της ηπατίτιδας Β ήταν 43,5 τοις εκατό, γεγονός που απέδειξε ότι η αλισίνη έχει μια ορισμένη καταστροφική επίδραση στο επιφανειακό αντιγόνο του ιού της ηπατίτιδας Β. Η αλλισίνη έχει επίσης την επίδραση του αντιπρωτόζωου Trichomonas, το οποίο έχει κλινικά αποδειχθεί ότι έχει καλή θεραπευτική επίδραση στην αμοιβαδική δυσεντερία και στην τριχομονική κολπίτιδα.

Η καθαρή αλισίνη έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της περιεκτικότητας σε νιτρώδη στο στομάχι και την αναστολή των βακτηρίων που μειώνουν τα νιτρικά. Σε ασθενείς με ατροφική γαστρίτιδα που έλαβαν θεραπεία με αλλισίνη, η τιμή του pH του γαστρικού υγρού μειώθηκε, η οξύτητα αυξήθηκε και η περιεκτικότητα σε νιτρώδη άλατα στο γαστρικό υγρό μειώθηκε μετά τη λήψη του φαρμάκου για 1 μήνα. Η αλλισίνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία χρόνιων γαστρικών παθήσεων και μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τα συμπτώματα της γαστρικής δυσφορίας, της πληρότητας, του θαμπού πόνου, της παλινδρόμησης οξέος, του ρεψίματος, του καψίματος και της απώλειας όρεξης, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αλισίνη έχει μια ορισμένη θεραπευτική επίδραση στις χρόνιες γαστρικές παθήσεις .

Έχει εμφανή αντιβακτηριδιακή και βακτηριοκτόνο δράση στα βακτήρια του πεπτικού σωλήνα. Η κλινική εφαρμογή της αλλισίνης στη θεραπεία του πεπτικού έλκους που σχετίζεται με HP, τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν ότι η αλλισίνη είναι αποτελεσματική στη θεραπεία γαστρικών και δωδεκαδακτυλικών ελκών που σχετίζονται με την HP.

Η αλλισίνη έχει σημαντική ανασταλτική επίδραση στην αύξηση του υπεροξειδίου των λιπιδίων της μηλονοδιαλδεΰδης που προκαλείται από ηπατική βλάβη που προκαλείται από τετραχλωράνθρακα σε επίμυες και αυτή η επίδραση έχει σχέση δόσης-απόκρισης. Η αλλισίνη μπορεί ανάλογα με τη δόση να αναστείλει την εξάντληση της GSH και τη μείωση της GST στον ηπατικό ιστό των ποντικών, να αυξήσει τη δραστηριότητα της γλουταθειόνης s-τρανσφεράσης στα ηπατοκύτταρα και να αυξήσει τη λειτουργία δέσμευσης και αποτοξίνωσης του ήπατος, προστατεύοντας έτσι το ήπαρ και το ολόκληρο το σώμα. Η αλλισίνη μπορεί να αυξήσει το επίπεδο της κυκλικής αδενυλικής στο ήπαρ, να ρυθμίσει τη μεταφορά της μεμβράνης του μεταβολισμού των λιπιδίων και τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και να αυξήσει τη δραστηριότητα των ενζύμων, να αυξήσει την υδρόλυση των λιπιδίων του αίματος, να μειώσει τη βιοσύνθεση, να αυξήσει την απέκκριση των λιπιδικών συστατικών του αίματος και να διατηρήσει τον ορό. συκώτι και νεφρό. Οι λιποπρωτεΐνες και τα τριγλυκερίδια βρίσκονται εντός του φυσιολογικού εύρους, προλαμβάνοντας και θεραπεύοντας έτσι το λιπώδες ήπαρ.

Η επίδρασή του στα καρδιαγγειακά επιτυγχάνεται με τη μείωση της ολικής χοληστερόλης στο πλάσμα, τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, την αναστολή της δραστηριότητας των αιμοπεταλίων, τη μείωση του αιματοκρίτη και τη μείωση του ιξώδους του αίματος. Μελέτες έχουν δείξει ότι η αλλισίνη έχει τις λειτουργίες της προώθησης της κυκλοφορίας του αίματος και της αφαίρεσης της στάσης του αίματος, της διάλυσης του κρυολογήματος και της βυθοκόρησης των παράπλευρων ουσιών. Η εφαρμογή της αλισίνης στη θεραπεία της στεφανιαίας νόσου, της στηθάγχης και της περιφερικής αγγειακής νόσου έχει επιτύχει καλά αποτελέσματα.

Έχει αυξανόμενη επίδραση στη συγκέντρωση του μονοξειδίου του αζώτου στο πλάσμα (NO), η οποία είναι ευεργετική για την πρόληψη του στεφανιαίου σπασμού και τη διατήρηση του σώματος σε κατάσταση στεφανιαίας αγγειοδιαστολής. Ταυτόχρονα, η αλλισίνη μπορεί να αναστείλει την αύξηση της αξίας της χοληστερόλης και της περιεκτικότητας σε ινωδογόνο στο σώμα και μπορεί να βελτιώσει την ινωδολυτική δραστηριότητα, υποδεικνύοντας ότι η αλισίνη μπορεί να μειώσει ή να εξαλείψει αποτελεσματικά την εμφάνιση αθηροσκλήρωσης και το σχηματισμό θρόμβου σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο. και στηθάγχη. Η αλλισίνη μπορεί να μειώσει σημαντικά τη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση και η αρτηριακή πίεση είναι ταχύτερη από αυτή της πουεραρίνης. Ο μηχανισμός της αντιυπερτασικής δράσης της αλλισίνης μπορεί να είναι μέσω του ανταγωνισμού ασβεστίου, της επέκτασης των περιφερικών αιμοφόρων αγγείων ή μέσω της συνεργιστικής αντιυπερτασικής δράσης.

Παίζει αντιαρρυθμικό ρόλο παρατείνοντας την αποτελεσματική ανθεκτική περίοδο των κυττάρων του μυοκαρδίου και μειώνοντας την αυτονομία, έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αρρυθμίες που βασίζονται στον γρήγορο καρδιακό ρυθμό, όπως πρόωρους παλμούς, ταχυκαρδία κ.λπ., και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επικουρική θεραπεία .

Έχει ως αποτέλεσμα την πρόληψη του καρκίνου του στομάχου. Η αλλισίνη μπορεί να προκαλέσει απόπτωση των καρκινικών κυττάρων και ο λόγος μπορεί να σχετίζεται με τη μείωση της δραστηριότητας της τελομεράσης. Μετά τη μείωση της δραστηριότητας της τελομεράσης, τα τελομερή βραχύνονται και η μίτωση των κυττάρων μπλοκάρεται, οδηγώντας σε απόπτωση. Η αλλισίνη αναστέλλει επίσης την ανάπτυξη του καρκίνου του δέρματος, του καρκίνου του παχέος εντέρου, του καρκίνου του οισοφάγου, του ρινοφαρυγγικού καρκίνου και του καρκίνου του ήπατος. Ένας λόγος είναι επειδή το σκόρδο εμποδίζει το σχηματισμό ελεύθερων ριζών και μειώνει την πιθανότητα να καταστρέψει το DNA, τις κυτταρικές μεμβράνες και τις κυτταρικές πρωτεΐνες.

Διαφορετικές δόσεις αλλισίνης μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και η υπογλυκαιμική της δράση επιτυγχάνεται κυρίως με την αύξηση των επιπέδων ινσουλίνης στον ορό. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώθηκε από παθολογία ότι η αλλισίνη έπαιξε κυρίως υπογλυκαιμική δράση προάγοντας τον μετασχηματισμό των παγκρεατικών φυσαλιδωδών καρδιακών κυττάρων, τον πολλαπλασιασμό των παγκρεατικών κυττάρων νησίδων και την αύξηση της έκκρισης ινσουλίνης. Επιπλέον, η αλισίνη συνδυάζεται με λίπος, ζάχαρη και πρωτεΐνες στο σώμα για να δημιουργήσει λιπιδική αλλισίνη, γλυκοσίδη αλλισίνη και σύνθετη πρωτεΐνη. Αυτοί οι συνδυασμοί λειτουργούν για να αποκτήσουν το ίδιο αποτέλεσμα με τη βιταμίνη Ε. Εκτός από την αντιοξειδωτική της δράση, η βιταμίνη Ε έχει επίσης ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της ινσουλίνης. Το κλειδί είναι η διατήρηση της ακεραιότητας της δομής του ενδοπλασματικού δικτύου των ενδοκρινικών κυττάρων των νησιδίων και η διασφάλιση της επίδρασης της ινσουλίνης στην ανοσολογική λειτουργία του σώματος.

Η καθαρή αλισίνη είναι ένα καλό κινέζικο φυτικό φάρμακο που τονώνει το ανοσοποιητικό. Στο πείραμα της επίδρασης της αλλισίνης στην ανοσολογική λειτουργία των ποντικών, βρέθηκε ότι το βάρος της σπλήνας και του θύμου αδένα στην ομάδα φαρμάκων αυξήθηκε, η ενεργοποίηση των Τ λεμφοκυττάρων αυξήθηκε, ο αριθμός των κυττάρων που σχηματίζουν αντισώματα στον σπλήνα αυξήθηκε. , το επίπεδο έκκρισης των μονοκυττάρων αυξήθηκε και η απελευθέρωση λυσοζύμης αυξήθηκε. Επομένως, η αλισίνη μπορεί να βελτιώσει την κυτταρική ανοσία, τη χυμική ανοσία και τη μη ειδική λειτουργία του ανοσοποιητικού.

Επιπλέον, έχει επίσης τις λειτουργίες αφαίρεσης της πιτυρίδας, κατά του κνησμού, πρόληψης νευραλγίας, θεραπείας δηλητηρίασης από υδράργυρο, αντιακτινοβολίας, αντιοξείδωσης, προστασίας βιοφίλμ, αντιγήρανσης, πρόληψης και ελέγχου των τσιμπημάτων κουνουπιών και κατά του κρυολογήματος. Οι ελεύθερες ρίζες είναι ο κύριος ένοχος για τον εκφυλισμό των ανθρώπινων οργάνων και το εκχύλισμα σκόρδου μπορεί να αφαιρέσει αποτελεσματικά ορισμένες ελεύθερες ρίζες. Η αντιοξειδωτική δράση του σκόρδου in vitro είναι καλύτερη από αυτή του ginseng, ειδικά στο συκώτι, όπου έχει ισχυρότερη ανασταλτική δράση κατά της υπεροξείδωσης.

Μεταφορά

Πιστοποιητικά